Ochrona zabytków

Art. 3 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków definiuje zabytek jako nieruchomość lub rzecz ruchomą stanowiącą świadectwo minionej epoki, o wartości historycznej, artystycznej lub naukowej. Nie każdy budynek powyżej 50 lat jest zabytkiem (B). Wpis do rejestru (C) to forma ochrony, nie definicja zabytku.

Art. 7 ustawy o ochronie zabytków wymienia formy ochrony: wpis do rejestru zabytków, uznanie za pomnik historii, utworzenie parku kulturowego, ustalenia ochrony w mpzp albo w decyzji lokalizacyjnej. Lista UNESCO (B) nie jest formą ochrony w rozumieniu ustawy. Pozwolenie na budowę (C) nie jest formą ochrony zabytków.

Art. 9 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków stanowi, że wpis do rejestru zabytków dokonywany jest na podstawie decyzji wojewódzkiego konserwatora zabytków (WKZ). Minister (B) uznaje pomniki historii, ale nie dokonuje wpisów do rejestru. Starosta (C) nie ma takich kompetencji.

Art. 9 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków stanowi, że wpis może nastąpić z urzędu bądź na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego. Nie tylko z urzędu (B). Nie każdy obywatel (C) może złożyć wniosek — tylko uprawnione osoby.

Art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków stanowi, że Prezydent RP uznaje zabytek za pomnik historii w drodze rozporządzenia, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury. WKZ (B) dokonuje wpisu do rejestru, nie uznaje pomników historii. Sejm (C) nie ma takiej kompetencji.

Art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków stanowi, że park kulturowy tworzy rada gminy w drodze uchwały, po zasięgnięciu opinii WKZ. Nie jest to kompetencja WKZ (B) ani ministra (C).

Art. 21 i art. 22 ustawy o ochronie zabytków stanowią, że ewidencję prowadzi Generalny Konserwator Zabytków (krajową) oraz wojewódzcy konserwatorzy zabytków (wojewódzką). Starostowie (B) i GUS (C) nie prowadzą ewidencji zabytków.

Art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków wymaga pozwolenia WKZ na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru. Pozwolenie WKZ jest wymagane przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Samo pozwolenie na budowę (B) jest niewystarczające. Zgłoszenie do PINB (C) nie zastępuje pozwolenia WKZ.

Art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków stanowi, że pozwolenie na prowadzenie prac konserwatorskich przy zabytku wpisanym do rejestru wydaje WKZ. Starosta (B) wydaje pozwolenie na budowę, ale nie pozwolenie konserwatorskie. Minister (C) nie wydaje takich pozwoleń.

Art. 5 ustawy o ochronie zabytków nakłada na właściciela/posiadacza obowiązek zabezpieczenia i utrzymania zabytku w jak najlepszym stanie. Pełna restauracja w 5 lat (B) nie jest wymagana. Ubezpieczenie (C) nie wynika z ustawy o ochronie zabytków.