Nieruchomości i gospodarka

Art. 4 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami definiuje nieruchomość gruntową jako grunt wraz z częściami składowymi, z wyłączeniem budynków i lokali, jeżeli stanowią odrębny przedmiot własności. Odpowiedź B pomija kluczowe wyłączenie dotyczące odrębnej własności. Odpowiedź C zawęża pojęcie do gruntów rolnych/leśnych.

Art. 21 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazuje, że zasób nieruchomości SP tworzą nieruchomości stanowiące przedmiot własności SP, nieoddane w użytkowanie wieczyste ani nieobciążone trwałym zarządem. Odpowiedź B jest zbyt szeroka. Odpowiedź C ogranicza się tylko do jednego sposobu nabycia.

Art. 23 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że zasobem nieruchomości SP gospodaruje starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej. Wojewoda (C) sprawuje nadzór, ale nie gospodaruje bezpośrednio. Minister (A) nie wykonuje tej funkcji.

Art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że nieruchomości są zbywane w drodze przetargu, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 2 i 3 (wyjątki bezprzetargowe). Odpowiedź B odwraca zasadę. Odpowiedź C ogranicza do jednej formy przetargu.

Art. 40 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami przewiduje cztery formy przetargu: ustny nieograniczony, ustny ograniczony, pisemny nieograniczony i pisemny ograniczony. Odpowiedzi A i C wymieniają niepełny katalog form.

Art. 236 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 232 KC stanowi, że użytkowanie wieczyste ustanawia się na okres 99 lat, a w wyjątkowych przypadkach na okres krótszy, co najmniej na 40 lat. Odpowiedź B podaje błędny minimalny okres. Odpowiedź C podaje zbyt szeroki zakres.

Art. 43 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną. Zgodnie z art. 4 pkt 10, chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Odpowiedź A jest zbyt ogólna. Odpowiedź B jest błędna, bo dotyczy też jednostek z osobowością prawną.

Art. 44 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że trwały zarząd ustanawia się na czas nieoznaczony lub oznaczony. Odpowiedź B wprowadza nieistniejące ograniczenie czasowe. Odpowiedź C pomija możliwość ustanowienia na czas oznaczony.

Art. 45 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że trwały zarząd na rzecz jednostki organizacyjnej ustanawia właściwy organ w drodze decyzji. Nie jest to umowa cywilnoprawna (A) ani zarządzenie ministra (C).

Art. 143-148a ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazują trzy przesłanki opłaty adiacenckiej: budowa urządzeń infrastruktury technicznej ze środków publicznych, scalenie i podział nieruchomości, oraz podział nieruchomości. Odpowiedź C dotyczy renty planistycznej (art. 36 ust. 4 u.p.z.p.), nie opłaty adiacenckiej. Odpowiedź A jest niepełna.