Zamówienia publiczne

Definicja ładu przestrzennego jest określona w art. 2 pkt 1 ustawy i obejmuje harmonijną całość uwzględniającą uwarunkowania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne.

Art. 3 ust. 1 ustawy stanowi, że kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie planu ogólnego gminy, miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz zintegrowanych planów inwestycyjnych, należy do zadań własnych gminy.

Zgodnie z ustawą, sporządzenie projektu planu ogólnego gminy należy do kompetencji wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, natomiast uchwalenie tego planu należy do rady gminy.

Definicja zrównoważonego rozwoju wynika z ustawy Prawo ochrony środowiska i jest stosowana w planowaniu przestrzennym jako integracja działań politycznych, gospodarczych i społecznych z zachowaniem równowagi przyrodniczej.

Art. 1 ust. 2 ustawy wymienia szeroki katalog wartości uwzględnianych w planowaniu przestrzennym, w tym ład przestrzenny, walory krajobrazowe, ochronę środowiska, zdrowia oraz bezpieczeństwa.

Plan ogólny gminy jest uchwalany przez radę gminy. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) sporządza projekt tego planu, ale to rada gminy podejmuje uchwałę o jego przyjęciu.

Inwestycja celu publicznego jest zdefiniowana przez odwołanie do art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami i obejmuje szeroki katalog celów publicznych.

Definicja obszaru przestrzeni publicznej w art. 2 pkt 6 ustawy podkreśla jego znaczenie dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców i nawiązywania kontaktów społecznych.

Sporządzenie planu zagospodarowania przestrzennego województwa należy do kompetencji marszałka województwa, natomiast uchwala go sejmik województwa.

Art. 1 ust. 1 ustawy wskazuje, że określa ona zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.